Vorige week ben ik tachtig geworden. Ik zag daar nogal tegenop, want tachtig klinkt oud - het is de leeftijdscategorie waarin mensen overlijden, en nu hoor ik dus ook bij die club.. We hebben het dus heel bescheiden gevierd. met lekker eten van de Chinees en schaatsen kijken op de bank. En tot mijn verbazing merk ik dat het al een beetje begint te wennen. Daarbij hielp ook mijn hardloopclubje met wie ik afgelopen zaterdag heb meegetraind; en de sportschool, waar ik me twee keer per week uit de naad werk. Ik tel mijn zegeningen dat dat nog kan, besef anderzijds dat er ieder moment iets kan gebeuren waardoor alles op losse schroeven staat. Met die wetenschap moet ik leren leven.